| CÖNT AL TELEFONO AL FAVA DRIN
Av rigurdì cont al telefono al fava drin.
La giurnaa l’èva rigulaa dal sunaa dal campanin.
La vita l’éva pusè fadigosa, ma menu strisaa,
ghévan menu bàli par la testa e pusè voja da lavraa.
L’éva pusè fadigosa da cula dal dì d’in cöji,
önca se al baröz e la scilòria la tiravan i böji.
Matin bun’ora e la sera sunava l’Ave Maria
par faat savee che la giurnaa la cumanciava o la furniva.
A misdì cum inpurtönza sunava al campanon,
e la Maria la tirava fora bujént al ministron.
Sunavan i boit par dii che vün l’éva tirà j’archit,
évan mesti cönt in spala al minavan la Madona i cuscritt.
Par spusalizi e batesim favan un cuncert propi bél
Sa scapava al föog curevan tücc cum la sögia, sunavan a martel.
Che festa la nòcc at Nadal, cönt al Banbin al naséva
e a Pascua cönt disligai cumpagnavan al Signor c’al Risurgeva.
Cönt al telefono al fava drin, tüt cust al sücidéva,
e la sgént menu stüpidia püsè cuntènta la vivéva.
carlo bacchetta |
|
| El Mött din Bàar
poesia dialettale invoriese
Ripid l’è el mött din Bàar Gà di scarpai drizz pien et legna
Grandiosa l’è la vista
c’la fà sbalurdi i méi öcc
La bianca Gisina
intitulaa a la Madona
Tanta gént la và a prigala
in ginöcc
I làg c’là gà in gir
i cadéén di muntàgn
i sciümitt infiucàa i rugìtt
che cooran giü in la vàll
In bàss la Vina c’la coor
com un serpént a zig zag
Giü in di fòss dela valaa
se smorza fin la voos
El mött ess presénta
cumè un post ideal !!!
Lanfranco Bamberga |
|
|
| Emigrönt
Suman partì un dì, un cuntràt e cuàtar strèsc in la valiis.
Fröncia, Sguizera, Sion, un cuai vün s’è purtà sü fin a Pariis.
Suman partì vér al cunfin a péi cum in spala al balüscion.
Chi al ghéva un cuai coos da part, cum al vapoor da la stazion.
Suman partì cum un grup in gola, i’öcc lustar trist duvéé lasaa
i töi, la familia, la cà, i’amiis, piöntaa lì tüt, ciapaa sü e naa.
Ciau pà, ciau mama, ciau Maria, am racumöndi Giülianin.
Magari cönd vögni indré, chi sa, magari truvarò n’aut matàscin.
L’è düra la vita da l’emigrönt, da par tì, un paes fürèst, luntön da cà,
da par tì, lavraa, lavraa, par pudee vanzaa düi patögn, da mandaa cà.
Trista la sera, trista la nòcc, tröp grönd al lècc sönza la sposa visin.
Sönza al tö màt da carizaa, stüsgiaag la nargiùla, strénsgial un pichin.
Dàsi dàsi al tèmp al pàsa, pàsan i giurnài, cus sarön dré faa a Guzön.
La festa d’in Sàcamöi, d’in Baràsgia, sönt Ròc, e mi chi cumè un cön.
Curàcc, incora na sforz, dopu la vandömia i Sönt e pöi turnuma indré.
Cà tova, tacà al fuglee, i festi; Nadal, sönt Giüliön, cus ciamaa pusè,
la familia riünia, al risòt, la galina ripiéna, la mustàrda, un bücer da cul bon.
I matài spècian al Banbin, ca pàsa la Vègia, ca riva in piàza al bönc dal turon.
Pöi al batésim dala Catarina, si l’è nasùa utobar, al Giülianin l’è tüt cuntént.
N’àuta buca d’impinii, pascénza, Pariis spèciam, ma intönt guduma stu mumént.
carlo bacchetta |
|
|
| CUÖNTA BUNDÖNZA
Istà 1965, Viserba, al maar da cüi da Guzön.
Cul’ àn lì lè da rigurdaa, ghévi na francesa suta mön.
Cùm na R4 lè rivà giü da Pariis, taliön gnönca na paròla.
Mi invéci biasàvi un pò at francés, da cùl imparà a scòla.
Sévan sémpra insöma, insöma béi mumént uma pasà.
Spiaggia, maar, baléri, Martini. L’è stàcc pròpi un bél istà.
Düi dì dopu da Ruma ghè rivà sü la Cecilia, na bela muritina,
che da vün da Milön chi évi cugnusü l’éva la cüsina.
Am sé tacà dré, am mulava più, am santévi un bagiön.
Navan fòra in cumpagnia; mi sèmpra cùm dov, vüna par mön.
Pena furnì da mangià fòra tücc sitaas giü sül dundulin,
fàvan na ciciàraa intönt chi spiciàvan da na faa al rìpusin.
Ghéva lì önca na bèla spusòta, supargiü la méa età.
L’éva li da par lei cùm na matàscina, l’om par lavoor l’éva stàcc cà.
Certo che voi giovani ve la spassate, siete una bella compagnia,
spiaggia, mare, ballare, io invece qui sempre sola come una spia.
Na scuàdra d’umòit lì visin ma schinzàvan l’öcc, évan mangià la fòja.
Datti da fare disévan; tè mia incöra capì che custa la gà vòja.
Tana, cus lè st’àn tüta sta bundönza, l’éva mia méj pudee spartij.
Mi par i pròsim tri àgn sarési stàcc a pòst, e i vacönzi garantij.
L’éva un bél infèsc, ag nàva cora ai ripar, urgéva ciàpaa na decision.
Duvévi scèrna, al témp al pasàva, cùm tröi risciàvi la figüra dal cujön.
La fin la vinciü al fàscino dala furastéra, la prüma chi évi cugnusü.
E pöi pinsavi ai mei amiis cönd la cüntàvi, i gulài chi avrésan mandà giü.
Muràl; la muritina ma girà la fàcia dal’auta part, e piü ma saludà,
l’àn dopu lè cumpària cùm vün brüt e tut platà, già murosa in cà.
La spusòta l’ò rivista insöma l’òm e la matà, sudisfàcia e cunténta.
Mi sum nàcc vanti tri àgn cùm la francesa e cùm a pòst la cuscénza.
carlo bacchetta |
|
|
