Indice
Versione in italiano
ANTONI FARINA
Nàschidu in Osile, in su trighinzu 'e Santa 'Itoria, in su 1865, est unu ‘e sos nùmenes pius ammentados dae sa zente in tota sa Sardìgna ma no at tentu su bonufadu - che a Pitanu Moretti - de esser istimadu in bidda sua.
De custu, Antoni Farina si nde dispiaghiat meda: nde sobrat istiga in su lìbberu 'e su calònigu Frantziscu Liperi-Tolu imprentadu inTathari; in su 1913, Osilo: il sogno, la realà, imprentadu in Casteddu in su 1990, inue sa professoressa Juanna Elies contivizat su capìtulu subra sos poetes de sa 'idda.
In sas otavas mentuadas bi nd'at una inue Antoni Farina, jamadu dae nou chene si lu crere a cantare in Osile, in sas primas otavas de s'esordiu faghet custa 'essida:
No mi l’immaginao e ne creia
de che torrare a Osile a sa gala.
No naro de ti m'aer postu a pala
ma a su nessi a mi tenner cortesia
e invece de m'aer simpatia
jà m'as tratadu che bìdriga mala.
Ma no m'ofendo e nemmancu t'ignaro
ma su chi m'asa fatu jà l’imparo.
S'assimizu 'e sa idda a sa 'ìdriga, e mala puru, faghet a cumprender cantu cust'òmine, jitu a bàntidu peri s'Isula intrea, tenzerat in coro 'e ranchidùmene prò no esser tentu in contu in bidda sua. A costazu 'e tiu Cubeddu dae su sero 'e sa prima gara in piata, Farina est istadu tota vida unu 'e sos cantadores preferidos prò sa naturalesa de sa vena chi faghiat sas menzus proas cando b'aiat de immbentare partes comicas.
Remundu Piras contaiat de un'ìmbentu bellu 'e tiu Antoni in sa parte ‘e unu babbu – sa gara (ma tiu Farina, che a tiu Antoni Piredda, naraian semper gala) fut in tres, subra su palcu ’e Osile, e cun isse bi fun sa fiza Maria e Piras, cun Farina chi faghiat propiu sa parte e su sogru ‘e Piras - da chi 'enzeit a ischire chi sa fiza si che fut fuida cun s'amoradu:
Gesummaria, ite mamentu
comente cherides chi la orda?
Ma però issa puoi fut cuncorda
e l’ana fatu prò dìspetu meu.
Si nd'aciapo, comente est beru Deu,
fato aunu e a s'àtera sa corda.
E si no nde lis vogo s'istentina
no m'an a narrer Antoni Farina.
Sa calònigu Liperi-Tolu, in su lìbberu ch’amus mentuadu, ammentat un'àtera otava 'e tiu Farina argumentende su tema ‘esa natura:
Amigu meu fidele, istimadu,
intro su sinu tou mi reposo.
Bastu chi mi faeddes educadu
a preguntare ancora eo bi goso.
Nara tue, s'est unu tzegu nadu,
cale mastru li ponet ojos noso?
Nara, s'est unu zegu de natura,
cale mastru lu podet ponn'in cura?
Paulu Pillonca - Chent'annos: Cantadores a lughe 'e luna.
Versione in italiano
Indice
|