CONTOS E PARISTORIAS

indice

Unu bisu
de
Paser (Othieri)

«4° classificadu ex aequo setz. prosa in su 50° “Premiu Othieri” 2008 de literadura Sarda. »

unubisuFia caminende in una campagna in mesu a ervas, fiores e piantas de ogni calìdade; atraessende inoghe e in-cuddae giassos disconnotos in cumpagnia de Busatza, su cane meu, sa cale, a su solitu, currende e apeddende arreu, fit pessighende tiligheltas, mariposas, colòras e totu cantu su chi si moviat e fit biu in cuss'amenu logu. Deo imbérghidu in sos pessamentos mios, dogni tantu iscudia un'ispuntada de pe' a calchi pedra chi che ‘olaiat in altu in s'aera mudendesi in una nue de seju semper divesciu. Fia meledende subra a un'arrèjonu fatu cun unu fedale meu pagas dies innàntis. Isse naraiat chi s'Omine devet faghere isperientzias medas, ca custas li podent servire de ghia in su cursu de sa vida in cale si-siat circustantzia. Deo naraia, chi fint menzus pagas cosas cuncretas chi non medas isperientzias, ca s'isperientzia ateru no est, si non su chi restat a s'Omine da chi no est giòmpidu a su chi disizaiada.
Sighend'a andare a conca bascia e pessende ai custa cosa, che so imbatidu a una funtana, in sa cale b'aiat una fémina ingrusciada biendesi abba. Mi pariat e non mi pariat de connoschere cussas fromas chi mudaiant de continu. Mi so acultziadu un'ateru pagu, e cando che fia a pagu tretu, issa nd'at adderetadu s'ischina, s'est boltada cara a mie e m'at saludadu cun una manizada. Non mi fia faddidu, fit proriu sa pessone chi jughia in mente.
Fit bestida cun una camija, una ‘unnedda cultza, meda pius a subra de su ‘enuju, e unu paju de cambales a coscia totu de colore nieddu. In conca jughiat unu capellu mannu e largu, nieddu etotu. Semus istados un'iscuta 'ona mirendenos in cara e sorriende; posca mi che so agatadu afac'a issa chena mi nd'abbizare e l'ap'istrinadu una rosa niedda chi in su fratempus si mi fit materializada in manos. Issa s'est mustrada cuntenta de custa cosa, ma apenas chi l'at leadu in manos, su fiore s'est mudadu in unu liberu. Su liberu fit su ‘e su filosofo Nietzsche - Così parlò Zarathustra. L'at abbertu guasi a mesania e at comintzadu a legere, ma su chi l'est bessidu dae laras (Le stesse passioni hanno nell'uomo e nella donna tempi diversi. Perciò l'uomo e la donna non cessano di fraintendersi.) non fit iscritu in cussu liberu, ma in un'ateru, de su matessi autore, tituladu: Al di là del bene e del male. Agabbadu de legere custas peraulas at tancadu su liberu chi luego s'est mudadu in una mariposa barza chi si che l'est bolada dae manos e est andada a si falare subra su capellu nieddu chi issa jughiat in conca. Apenas chi sa mariposa l'at tocadu, su capellu s'est mudadu in unu nastru ruju chi l'ondraiat sa fronte, sa camija e-i sa ‘unnedda in una tuniga bianca chi s'illongaiat finas a pese, sos cambales in unu paju de sandalos; issa s'est fata seria, e chena una peraula, ne unu sinnu de saludu, s'est boltada cara a sa funtana e s'est ingrusciada pro si nde ‘iere; comente sa laras suas si sunu umidadas, est ivanèssida fatendesi tot'una cun s'abba de sa funtana.
Mi nde so ischidadu a unu tuturu in s'acusciu, mentres chi dae chizos mi sulcaiant sa cara, lagrimas dulches de sale.

Paser - Othieri

 

 

indice

 

ilquintomoro