CONTOS E PARISTORIAS SA CONCHEDDA DE SA FEMINA
Sa conchedda de sa fèmina A una cbimbantina de passos dae su tirighinu chi sos pastores de su Nuoresu leaiant e
ancora leant pro andare a Terranoa tramunende elveghes, bacas e crabas, chi bi narant “MONTE COLVOS” b’at unu montízolu de granitu inue sos antigos aiant iscavadu una
conchedda chi impitaíant pro bi suterrare sos moltos. “Meda tempus faghet una fèmina de una ‘idda de su Nuoresu si l'íntendiat chin un’ómine
dae su cale isteit ingraidada. Sa fèmina finas a su-e sese o sete meses resesseit
a costoire s'istadu in su cale si acataiat a sos familiares; e cando sa mama, s'abizeit de
s'istadu de sa fiza e arrennegada li pregunteit chie fit chi l'aiat posta raida, sa fèmina non
chefeit narrer mai chie aiat fatu su etu. In cussos tempos, fit una ‘ilgonza pro tota sa
familia si una fèmina de sa domo restaiat raida, chena esser cojuada, e fit una 'ilgonza
pius manna si non si bi poniat rímediu chin s’afidu. Sos familiares si reuneint e detzideint
de la fagher isparire, e si leit s'ingarrígu su frade mannu. Custe, una die, nelzeit a sa sorre
chi s'incras deviat andare a sa festa e Santu Paulu s’eremita (chi si festat in una cheja
posta in sas campagnas de Monti), e de si preparare ca si jughiat a issa puru. Innanti de
avreschere, s'incras manzanu si ponent in viaggiu e arrivados in sos tretos de Buddusò, in
su giassu chi bi narant Monte Colvos, su frade bochit sa sorre e che la costoit intro de una
conchedda, e la coberit de frasca e de pedra in modu de non esser bida. A pustis de tantu
tempus, naraiant sos vetzos si acateint sos ossos de sa fèmina e in sinnu de rispetu, onzi
olta chi bi passaiant, in s' 'intrada de sa conchedda, bi poníant unu mature de frasca ‘ilde. Bogadu dae: «BUDDUSÒ – POETI – RACCONTI – LEGGENDE» De Tomaso Tuccone
|
|||